Akşamı Çağır Bana Çocuk

Geniş bahçeleri vardı ömrümünGülümü en uzağa fırlatırdımBelki bir çakıl taşıydı mahzunluğumSuların coşkusuna kapıldımAşk olup savruldumşiir olup yağdımHep kendimi yaraladı uzaklığım

Akşamı çağır bana çocukepey seyreldimDalımdan düşen bin parçaSana kalsın delidolu sevmelerimmavi bir düş büyüsü burukgözlerimin saydam mürekkebi

Yorgunluğum şiirimden okunuyorGüz burcuna çıkıyor bütün yollarKuşkuyla sevişmek bir hayli zorGayrı her seferimde isyan varKalbim son gemiyi terk ediyor

Bırak kızarıp bozarsın ufukSen kal kıyıda ateşi çoğaltBir masal uydur gidişimeyalanı ve ihaneti kollayarakYak bütün ışıklarını salkımsaçakyüzdür ıslığını alabildiğine

Akşamı çağır bana çocukepey geciktimŞekere bandırdığım hüznümden alSen de köpürt o tadı bir süre oyalanBenimse dumanım başımdaterim boncuk boncukHayır yok bu gecenin sabahından

Kum Dergisi Nisan 2002 sayısı