Yüreği Kuşhane

Kuşlarla çevreli bir akşamüstü. Kapı önüne günbakışlı kadınlar oturmuş, konuşuyorlar sessizce.Sevda sözcükleri açık bırakılmış pencereden geçiyor.Birkaçı göğe asılı çamaşırları topluyor. Birivar, bekliyor beni. Yağmur yürüyüşlü biri. Kapıeşiklerinde yüreği serçe. Odası yaz kokuyor. –Ona bir sepet üzüm götürsem, sevinir mi dersin?Bir kuşhaneye döner mi yüreği?Dönüp bakıyorum geriye: Yüzü bir hüzüngüzelliği.