Yazıt

sen ey yeniden çiçek açan ağaç...gökyüzünün mavisini dağıtan rüzgâr..bunlar senin gözlerin ey yıkıcı sevgilisen ey yırtıcı sevgili, ey yetinmezlikgökyüzüne alıştık, suyu işlediksevinmelik gönderdiler dünyayı geçtiksen ey buğday denizi gözlü sevgiligüz öğlelerinden geçtikelimizdeki file bağ-bahçe sevincisen ey dirim sabahları, yoksul kuşluksarımsak kokulu sokaklardan geçtikkalktı korulardan yüzlerce üveyiksen ey serzenişleri derin eski sevgilieski ırmakları geçtikkucağımızda bir güzel geyiksen ey yüzyıldan arta kalan üzgün güzelliksulara düşen nergis, gül ilahisikırık dökük ömrümüzü taşa işledik