Yazıt

sen ey yeniden çiçek açan ağaç...gökyüzünün mavisini dağıtan rüzgâr..bunlar senin gözlerin ey yıkıcı sevgili

sen ey yırtıcı sevgili, ey yetinmezlikgökyüzüne alıştık, suyu işlediksevinmelik gönderdiler dünyayı geçtik

sen ey buğday denizi gözlü sevgiligüz öğlelerinden geçtikelimizdeki file bağ-bahçe sevinci

sen ey dirim sabahları, yoksul kuşluksarımsak kokulu sokaklardan geçtikkalktı korulardan yüzlerce üveyik

sen ey serzenişleri derin eski sevgilieski ırmakları geçtikkucağımızda bir güzel geyik

sen ey yüzyıldan arta kalan üzgün güzelliksulara düşen nergis, gül ilahisikırık dökük ömrümüzü taşa işledik