Usuldan Türkü

Yürüdüm usuldan bir sonbahar hüznüyleÇocukların her akşamüstü ayrıldığı yereSararan yaprakların savrulduğu yereBir türlü buluşamadığımız o lacivert yere

Şuramda bir çiçek ordusuydu sevdanYürüdüm ağaçlı yoldan bir başımaBütün kuşlarını gökyüzüne uçuranAğaçlar düş kurmayı unutmuştu çoktan

Bir öndeyiş gibi okudum uçurumlarıDenizi dağları bozkırı sevgilimNe de olsa ben buldum son kuşlarıKuş sürülerinden örülmüş bir kıyıda

Ey akşamsefasının tazelenen vaktiBırakıp bir kitap gibi pencere önünde seniYürüdüm usuldan uyanmış yollardaİçimde serseri ilişkilerin son izi

Suçlu bir eylül bozup gittiKimsesizliğimi acemiliğimiSaçlarımı kestiler asi sesimiSesim bir suçsuzun sesinde şimdi