Sonbahar Yitiminin Ezgisi

Bak ben bir çocuktan çıktım haylaz sarışınYüzümü güneşe tuttum, aykırı bir çocuktumBuğday başakları arasından dünyaya gülümseyen

Bir sonbahar yüzümü yağmurda eskittimAynaları öptürdüm, aynaları dünyaya tuttumKuşlar uçuştular içinden dört bir yana

Ey sonbahar! Yaprak yaprak savruluşun büyüsüSevgilerimi sıcak sakla, acılarımı dağıt git

Bak ben bir çocuktum sarışın kiraz küpeliSuçum yok sendelediysem bir aşk yangınıylaÇünkü ölümdü ayrılıktı yalnızlıktıKalbin akan sesiyle daha yeni tanıştım

Bak ben başak kadar çocuktum ablası olmayanŞiir çektim ayrılıklarla gölgelenmiş aşklardanUyanıp her gece uykudan denize açıldım.Ah denize gömseydim denize gömseydimAv şarkılarımı, ayrılıklarla biten aşklarımıAy bütün gece dizlerimde kanadığı zaman

Bak ben okuldan kaçtım üstüm başım kırağı

Kıskandım kuşların ulaşamadığı başı dumanlı dağlarıGünlerdir kendime yakıştırdım, kuşlar yağdı şakaklarımaSonra yürüdüm her duvara bir pencere açarakYürüdüm dilimin ucunda yaprak döken bir türkü