Ahmet Ada

Saatler

Isınan toprak, göğün ormanı, ormanınkışları, yıldızlar ve ay, gümüş pullubalıklar, hepsi ama hepsi yan sokaktaoturan, kırık kaldırım taşlarını geçipdenize yürüyen gövdenle barışık.Biliyorsun, gölgeler var oluşun ya dakayboluşun tersi ve yüzü.

Uzaktanardıçkuşu ruhunu dinliyor. Acı, ruhundadinleniyor. Bıçkınlanmış dalın ya dainsanın düşüşü ya da kurtuluşuntükenişi örene çeviriyor denizi.

Oturduğun yerden doğruluyorsun. Sendenönde yürüyor ruhun toprağa taşlara.

Temalar