Piraye

memet fuat'a

işte canımablam bir leylek uçuyorbir leylek denizin üstündendeğiyor kanadı seher vaktidenize, kanadında nâzım kederi

seher vakti denize bakıyorumkederliyim canımablam, bir kuşboynunu uzatıyor balkon demirindendeğiyor kanadı nâzım kederinebir de senin kederine güzelablamyanıyor yüzüm ve kirpiğimin ucu

sürüyor bu bendeki kerem kederieksilmeden sürüyor canımablamkederle seyrediyorum ağ onaranbalıkçıları, kürek çekenleri, bisikletlegeçen işçileri, bilirsin çalışaninsanları işte, yalın ve sade

bugün de okuyorum 'saat 21,22şiirleri'ni, ağaçta kuş oluyorumkuşta ağaç, bulutlar yinegeçiyor canımablam, kış bu seferağır geçiyor ve üşüterek sokakçocuklarını soğuk rüzgâr-lar-la

sürüyor bu bendeki nâzım kederiartarak sürüyor canımablambuluyorum fakat yitirdiğim umudubir leyleğin uçuşunda, bir kuşunbakışında, çiçeklenen bir badem ağacındaseher vakti yaprağa dönüyorum