Onun Evi Kuşlara Yakın

Onun evi kuşlara yakın, ne iyiBir kuş konsa sesine bozkırlar başlarO şarkı söylediği zamanSessizliğe uzun yağmurlar yağar

Giyinmiş yalnızlığı, öğle sonuBakışlarında kesilmiş çiçek sapları varPenceresinde gökyüzü, kuşlarNedense bir şemsiye gibi açılmışlar

Bir şey var onda olmaması gerekenUnutulmuş anılar gibi hüzünlüUçmuş gözlerinin mavisiDalıp dalıp gitmesi ondan

Yine toz alıyor, toz alışlarındaBir yanlışı düzeltmenin rahatlığı varDursa biraz, sokaklar, kırlarBir bir penceresinden geçiyorlar

İyi ki birçok çiçeği varOtursa bir yüzyıl çocukmuşçasınaÇiçeklerle konuşmaya başlarAşkı, ölümü, bir çeşit ölümsüzlüğüO beyaz tutumuyla konuştukçaBitişik binadan kuşlar uçar