Kanto XXXVIII

Kıstırılan insanın sıkıntısını almalıyım yanıma,İçbükey yalnızlığımı, kapıdan sızan ışığı,Öyle apansız olmalı gitmemÖyle çok yaraladı ki beni dünyaBütün rezillikleri bırakıp gitmeliyim

Deniz içini çeker bende, kuşlar dalgın uçar,Günden güne kof benliğini yükler hücrelerimeAyak diretip insanca olan her duruşaBu şiiri yazdıran zorba.İşte bu yüzden çekip gitmeliyim

Böylesi daha iyi. Yavaş yavaşYaprağı kemiren bir tırtıla dönmekten.Kalırsa birkaç dize bendenGeçip gider içimden bir orman

İnsanî sözcükleri ver bana Kevser,Suyun meraklı dilini, ışığın gölgeye düşen elini,Annem öleli bir yıl oldu, oturduğu kanepedekiBoşluğu ver. Bu nobran bu pörsük dünya