Kanto XXXV

(Yol ile Ölüm)

Yola dönüşen sen misin, güneşliSözcükler mi zeytin ağacındanDüşen yol kenarına

Ama dur akşamı dinle, küçükBir dere kavuşur denizeYolcu çoban ateşlerine

Ölüm taşlı bir yol, uçuruma açılanPatika, gidenlerden gelen yok, çoğuAkşamı örtünmüş derin uykuda

Ölüm tek başına gidilenSis basmış gölİki bulut altında

Ama dur, ölümsüzlüğe inananBilge, topladığın alıçları yolaSavur, yol götürür İthaka’ya nasılsa

Ölüm duraksayan gölgeBir hüzün salkımıİki kaşın arasında