Kanto XXXV

(Yol ile Ölüm) Yola dönüşen sen misin, güneşliSözcükler mi zeytin ağacındanDüşen yol kenarınaAma dur akşamı dinle, küçükBir dere kavuşur denizeYolcu çoban ateşlerineÖlüm taşlı bir yol, uçuruma açılanPatika, gidenlerden gelen yok, çoğuAkşamı örtünmüş derin uykudaÖlüm tek başına gidilenSis basmış gölİki bulut altındaAma dur, ölümsüzlüğe inananBilge, topladığın alıçları yolaSavur, yol götürür İthaka’ya nasılsaÖlüm duraksayan gölgeBir hüzün salkımıİki kaşın arasında