Kanto XXIV

Issızlığı içinde taşıyan kara ağaçGecenin ısısı suyun gürültüsü ondanUyanıp bakıyorum yaprakları ışıktanDalları biçimini almış kollarımınYapraklarının altında deniz desemAğaç desem bir kara ağaçYürüyor içimde denize doğruDeniz içimde dumanlı ormanUyanıp bakıyorum bön bönİçimde ışıktan bir kara ağaçSarkıtıyor ayaklarını denizeDüş mü görüyorum ılgım mıDeniz feneri su zambağına benziyorHava çın çın su havası kokuyorGecenin ısısı yazdanGünden güne biçimini aldığım ağaçtan ısımHayır üşümüyorum sabah kapıdaGök üstünü başını düzeltiyorSabahın tazeliği ıslığımın içindeDayanabilir miyim camların buğusundaŞaşılası güzelliğine gemilerin