Ahmet Ada

Kanto XX

Bekledim toprağı diriltmek içinBekledim yağmuru çılgın ayazdaRüzgârın kanadı kırık, ayazın tokacı alnımdaBekledim epeydir yağdı yağacak yağmuru

Bir parçası oldum nar ağacınınNar bülbülünün sesi, leyleğin geçişi,Evin avlusunda ot soluğu. ÜzerimdeKokun kaldı Kevser gelmedinTanyeri ağardı denizdenToprağın ve ışığın içinde kaldım

Taşın sesi suyun duracı kıvılcımın ayağıDön dolaş yayıldım dört bir yanaDünyamı şaşırdım Kevser. Ben turna, ben yonu,Ben taş oldum bozuluverdi dengem

Rüzgârın yalpası için suyu buldumKırların eteğinden ağırbaşlı akıyorduYolum çatallaştı dünyamı şaşırdımUzaklaştım nar ağacından, kuşlardan,Çakılların sesinden, otların sessizliğinden

Aradım yeniden gök bitimi arı suyuYalakların güvenci suyu, cömert suyuCoşkulu davranışlardan akan suyuKederli yüzlerden akan suyuAradım büyülü günlerini çocukluğunOtlar ve olgun başakta