Kanto XV

-Metin Cengiz’e

Flamalar vardı yukarılarda bir yerdeHavai fişekler davullar çifte çifteUçarı mendiller vardı kırmızı maviAvluda incir ağacı, saksı çiçekleri

Gemiler vardı ay ışığında yıkanmışSedef ve mercan, ışık ve gölgeDolardı ruhuna yıldızlara baka bakaDünya, gürültülü o koca orman

Avluda dönen leylaklar vardıBütün geceyi cam buğusu sabaha taşıyan çiçeklerGözlerini açıp kapayıncaya kadar geçerdi KevserBakır gözlü keder

Uzaklaşan trenler, ardıç kuşları, kartallar,Acı çekenler vardı dünyadaMutsuzluğa yenilen ruhu vardıGiderdi taptaze bir sabaha,titrerdi

Yüzünde kuş gölgeleri vardı, pars izi,Buğusu varoluşun, bulantısı, sıkıntısı,Yakıcı ısısı, çekirdeği gelecek yaşamın,Dönerdi işte elinde ağrılı bir çiçek vardı

At fışkıları, fenerler, şimşekler boyuncaDönüverdi belli ki insan kalmak için