Kanto XIV

Bazen daha fazlayım kendimeAğaçlara kuşlara göreDalınca sözcükler denizineCebimden her gün nergisler çıkarırım

Upuzun ağaçlardır Zaman, dipte,Bütün gece daldım sözcükler denizineIşıktanmış dikey yüzen balıkSuda parıldayan günebakan tarlaları

Düş kuyusu deniz vardı gemiler vardı çiçekliBütün gece yağmurun yalımı vardı yüzümdeBütün gece yağmurun ışığındanmışYoksul ağacın yıkanan kolları

Gölgelerden fışkıran ışıktanmış kollarıAğaca düğümlenmiş suları getirdimYer aç bu arılığa, yabanıl suçsuzluğaGöğün konuşkan madenini getirdim

Keman sesli kenti, ayçiçeği damlı evleriParlayan iğneleri, bozuk günleriBırakıp geldim acısında tuzuDeniz bahçeleri getirdim derinlerden

Sokaklar örümcek ağı sular kanlıGeç mi kaldım geldim işte Kevserİçimdeki hüzün anıtlarını yatıştırdımBuğulanıp taşan göğü getirdim