Kanto XI

Azer Yaran’ın anısınaGitmiyor sonsuzluk denizi üstünden rüzgârGitmiyor Azer’in çan çiçeklerinden sesiDemek ölü otları aşarak geliyorDemek can çekişen taşlardan nefesiİnmiyor sekili atlar çılgın bulvarlaraVitrinlerin göz kamaştıran ışıkları yandığındaKenti bir orman yalnızlığı sardığındaDünya içinde bir başka dünyayken insan,Azer Yaran öldü, hadi indirin dolunayı!Azer Yaran öldü, bu denizin albatrosları nerede?Azer Yaran öldü, sekili atlar çılgın bulvarlara indi.Azer Yaran öldü, kalmadı hiç kimse insanın derinliğini ölçecek.Köpükler içinde uyanmalıyımDenize gece çiçekleri atmalıyım anısınaUzun uzun yürümeliyim dünyaya doğruBaşımda akıtmalı fötr bir şapkaAh ölüm yine ayağıma pranga olduAh ölüm yine bomboş oldu ruhumYürüyemiyorum, demek safkan kederimYürüyemiyorum, demek gün sağır dilsiz uçurum