Kanto IX

Acının yaşı yoktur, biliyorumÇağımıza özgü acı kökü tattımKöksüzlükten geliyorum, yitirdim çok eskiArkadaşlarımı, ölü gölgelerden geliyorumÖlü taşlardan güneşin kavurduğu

Sonsuz nesnelere dokunuyorum, kısıkBir sesle ‘ne işe yarar gelenek? ’ diyeSoruyorum. Oraya burayaAcı kökler bırakıyorlar, köşeBaşlarını tutuyorlar, anlıyorum

Acısından leylak fışkıran biri mi öldü?Bir martı mı öldü? Ey benim delikanlılığım!Hüzünler içinden geliyorum, dönencelerden“Ne iyi olurdu ölünce de okunmak”

Kırık taşlar kuş uçuşları istemiyorumUzak durun benden, uzak durun herKimseniz! Ben yalın sözcüklerde bulamıyorumBulamıyorum sonsuzluk denizini

Beni aramayın ne kırık taşta ne su sesindeKöksüz bir ağaçtan geliyorum, göveriyorumÖlü gölgede. Derin sessizlikte tek başımaSınırsız sözcükler denizini arıyorum