Kanto IV

-Kazım Koyuncu’yaBurada oturuyorum düşlediğim yerdeHer gün bile bile denizin kapısınıAçıyorum “Viya” diyerek güzel yüzlü çocuklaraBir gün boğulacağız denizdeBir gün bilge bir çıngırak olacakŞarkılarımız Kevser.Kevser bu sular bu yıldızlar bu otlarKime ceza kime incelik?Bu dünya tenha bir sazlıkBu dünya külün narın şarkısıGök alıp başını gider, gölgeler uzarTaşlıklardan süzülür bir üveyik“Hopa’lı bir çocuktum ipince. Bir köyBerberinin oğlu.” “Peki kimindi dünyaZugaşı bere? ” “Gökyüzünün, ince suların..”“Biz yeryüzüne şarkılar söylemeye geldik.Teşekkürler dünya..”Bir gün öylesine uzun uzun baktımBoşluğuna ses dolu benliğimin. Eyvah!Ne büyük cezaymış andaç olmakİçimde kırılan aynaya.Kimdi boşluğa düşen gölge?Kimdi dünyayı güzelleştirmek isteyenDurdurup parmaklarından akan zamanıGeleceğe başlangıç çizgisi çeken?Kimdi, kimdi Kevser denizi yanına çeke çekeYaza yalnızlık çığlıkları düşüren?Kimdi kıyıda bekleyenlerinGelmediğini söylediği bilge?Kimdi denizin anahtarını yitirenSessizce girip açtığımız kapıdan? “Her gün yürüyorum dağlardaboynumdaki çiçeklerle”“Gölgem her taş dibinde”