Kanıt

Ağız ölür düşler biterDaralır yüreği ölünün yakınlarınınÖlmeye gör tereken açılırOğlana deli kısrak, kıza mavi geyik kalır

Şairsen şiirlerin kalırAşmışsa evrensel eşiği yarına kalırAkıp gider güneye, içindeMersin’in duru göğü kalır

İster İskenderiye’de ol, ister Mersin’deBoşalttığın şiir Zümrüdüanka’dırSözcüklerden ördüğün hakikat zinciriYalın toprakta kalır