Ahmet Ada

Gül Yenisi Küçük Kız

Bir park kanepesinde oturuyorum denizkıyısındaki, burnumda tütüyorgünyenisi küçük kız, bir çocuk kadarsuçsuzum onu sevmekle, bunun içinilgileniyorum kırgın çiçeklerle

Baktıkça resmine gül açılıyor parmakuçlarımda, ne çok istiyorum onugün eskiten gözleri değdikçe günebakanlaranasıl da yakıştırıyorum günebakanlarıgözlerine

Serçelerle, evet serçelerle geçiyorumara sokaklardan, oyun oynuyor tozduman içinde çocuklar, geçiyorumiçimde hüzne benzer bir duyguyla

Şimdi şurdan koşuyorumkuşlar kalkıyor koştuğum taşlıklardanbir aldanış mı yaşadığım yoksabilmiyorum ne kadar koşabilirimeskimez yeşil pabuçlarla gelen aşka

Ey serçe gölgeleriyle lekeli ara sokaklarnasıl da sendeliyor kalbim küçükbir kız için, yürüyüp gidiyorum yüzümübir Akdeniz çiçeğine gömerek

Sevincimi bozuk paralar gibi dağıtıyorum