Ahmet Ada

Felsefe

Denize yakın oturuyorum, evdenGeldim, birkaç dergi kitapAldım yanıma, kuşları çağırdımYorulup konmuşlar tele

Kötü alışkanlıklarım yok, sessizSedasız okuyorum denizi, taşı,Deniz kabuklarını, kamaşıyor gözümGüneşin terazisinde, akşam saatlerinde

Felsefedir bana çiçeğin açmazıTaşın uğultulu sesi, rüzgârın çıkrığıİnsan her zaman yalnız kalmazBütün tabiat dolar içeri