Ahmet Ada

Cesaret

Bir parça kar beyazı bulut muGök mavisi mendil mi anısı olanSavaktan akan serin sular mıGit getir usulca yarana sarEksilmesin başucundan memleket

Kuşattı mı bütün yolları haramiCan yoldaşı orman uzak mıKuşların çığlığına uyarak yürüOmuzlarına güneş vurmuş olmalıBin nazla büyüyen özlediğin güle

Faytonlar sürdün körüklü fenerliKoşum takımları pırıl pırıl doru atlarNice gelinler götürdün al duvaklıBaş çekip diz vurarak halaydaGün oldu erittin kederli havaları

Komadılar ama seni uçarı yürekDeğmedi körpe fidan bir ele elinArpa ekmeğine değdiği kadarHenüz onsekizinde yirmisindeGül ömrünü yangınlara saldılar

Bu usul yürek loncaya yazılmalıÇünkü dem tutmaya başladı çığlıkVe ayrılığın köze döndürdüğü sevdaÖyle yalın öyle hırçın ki göğsündeGötürebilir seni güneşli yollara