Aşkı Bulurum

Öpüşün karanfil kokardı aşkı bulurdumIşık hızını geçen bir uçakta aşkıBulutlar tükenir kuşlar görünmezdiYitip giderdi altımızda nice denizsiz kentÇelik gürültüleri arasında sayısız çiçek

Mutlu ederdim seni kadınım olurdun

Seninle ikimiz ilkyaz gibiydikSevda avcumuzda tuttuğumuz gül yaprağıydıUzayda bıraktığımız ayak iziydiGüzelim, hangi güç durduracaktı biziHangi güç ince parmaklarının hünerini

Aşka izin yoktu, gün soldu kuşluk vaktiUsul usul konuştuktu haniAşkı savunanları düşen bir kenti savunur gibiBütün sahici aşkları konuştuktuLeyla ile Mecnun'u, Elsa ile Aragon'uYani ikimizle yarının ölümsüz olduğunu

Giyilmemiş çamaşırlar gibi kokardı aşkınGüzelim benim bir tanemSırasında hazırdın onarmayaİşkencedeki insanın incinen onurunuYaşadığımız günü, tutsaklığı, bugünüBuğular içinde yüzen geceyle gündüzü

Işıkları yalandı kederle akardı kentNe kadar da güzeldi kışı, sisi, ayazıGüzelim benim, bir tanem, yanımda sen oluncaÖzlenirdin anlıyor musunBir karanfile baka baka uçarılaşırdınYitirmeden henüz aşkı, ilkyazıSaçların çiçek tozu, çam kokusuSende düğümlenirdi bir uçumluk tadı çocukluğun