Ahmet Ada

Ağaç

bir ağaç çürüyor ayaktadenize karşı yapayalnızdökülmüş yaprakları yaz ortasındaderine düşen darmadağın anılarınson türküsünü söylüyordalın uzantısı olmuşsonbahar biçiminde bir kuştürküsünü dinliyor ağacınburda bu deniz kıyısındaağaç kuş bir de benbir de çürüyen kökün kederli sesioluyoruz dünyayla haşır neşiraydınlanıyor yüzlerimiz,hüznün dalgalarıymış deniz

yerini buluyor çürüyen ağaçkuşta denizde bende