Zî-sanatlar İder Lutf-ıla Peydâ
Zî-sanatlar ider lutf-ıla peydâCihân dâver taâla’llah taâlâ
Ademden altı günde itdi îcâdBir emr-ile tokuz eyvân-ı mînâ
Anuñ zâtı nakâyızdan münezzehAnuñ vasfı nakâyısdan müberrâ
Ser-â-ser ayba anuñ afvı SettârCemî-i gayba anuñ ilmi Bînâ
Anuñ fikrinde vâlih fehm-i zîrekAnuñ zikrinde tâyih akl-ı dânâ
Ne cevherdür ne cism ü ne araz olNe sûretdür ne hâl ü ne heyûlâ
Anuñ zikrine ihlâs-ıla meşgûl«erâdan her ne kim var tâ süreyyâ
Anuñ birligine virür şehâdetSer-â-ser âferîniş zîr ü bâlâ
Kim itdi yili yir yüzine ferrâşKim itdi bâga bulıtları sakkâ
Kamışdan kim düzetdi nûş-ı dârûDikenden kim bitürdi tâze hurmâ
Kim itdi nergisüñ gözin mükahhalKim itdi lâlenüñ yüzini hamrâ
Benefşe zülfini kim itdi müşgînGülüñ ruh-sârını kim kıldı ranâ
Çemen ferşini kim itdi mutavvesAgaçlar hullesin kim kıldı hadrâ
Diriden ölüyi kim itdi zâhirÖlüden diriyi kim kıldı peydâ
Giceden gündüzi kim itdi rûşenYazı kışdan kim eyledi hüveydâ
Kim ider sahradan yâkût-ı ahmerKim ider katradan lü’lü-yi lâlâ
Kim itdi âlemüñ tertîbin ibdâKim itdi âdemüñ terkîbin inşâ
Hüœâvendâ cihân kim kudretindenYir ü gök oldı vü arş-ı muallâ
Ol itdi cânları tevhîde vâkıfOl itdi dilleri tesbîhe gûyâ
Anuñ lutfı virür bulıda idrârAnuñ cûdından alur çeşme icrâ
Kelîm’e viren oldur tisa âyâtMesîh’e iden ol talîm-i ihyâ
Hemîşe lutfı mersûmı mürettebMüdâm inâmınuñ hânı müheyyâ
Hüœâvendâ güneh-kârem velîkinSenüñ afvuñı iderem temennâ
Benüm cürmüm senüñ afvuñ katındaNedür bir katradur der-heft deryâ
İlâhî rahmetüñi mûnis itgilBaña şol dem ki kalam zâr u tenhâ
Ne lâyıkdur senüñ afvuñ katındaKiola cürmüm benüm kim bir katra
Gözüm gayre nazar kıldı-y-sa afv itBu ter-dâmen siyeh-dilden Hüœâyâ
Hüœâvendâ sen it zahmuma merhemİlahî derdüme sen kıl müdâvâ
Senüñ ışkuñadur Yâ-Rab bilürsinBu masnûâtı itdügüm temâşâ
Yüregüme sen urduñ bunca âteşBaşuma sen düşürdüñ bunca sevdâ
Eger âşık eger maşûk sensinNeçündür arada pes bunca gavgâ
Niyâzın Ahmedî arz ide geldiKapuñdan ola mı mahrûm hâşâ
Benüm nefsümi tab âlâyışındanHalâs it fazluñ-ıla iy Tüvânâ
Gidergil benligüñ jengini bendenKi göñlüm gözgüsi ola musaffâ
Heyûlî dûzahından bini kurtarKi ola fazluñ-ıla ayşüm mühennâ
Senüñ rıdvânuñı diler bu göñlümNe cennet ravzasın ister ne havrâ