Zî Çeşme Ki Düzmiş Lebüni Hâliku’l-ervâh

Zî çeşme ki düzmiş lebüñi Hâliku’l-ErvâhZî şemse ki yazmış yüzüñi Fâliku’l-Isbâh

Yüzüni gören kişi n’ider mihr-ile mâhıÇün subh ire nîşe gelür şem ile mısbâh

Agzuñ sıfatı gayb işidür kimsene bilmezCüz âlimü’l-esrâr anı kim ide îzâh

Kim kurtara bini gözümüñ kanlu yaşındanGark olana deryâda ne çâre bu mellâh

Baglandı saçuñ ukdesine akl u dil ü cânMümkin degül anlaruñ arasında dahı ıslah

Uyhu vü gözüm hûn-ı siyâvuşdur aradaOl müşkili feth eylemege kim bula miftâh

Vasfın lebünüñ Ahmedi çünkim ide inşâTeşne olur anun azb ü sözine kamu ervâh