Yüzüne Nice Diyem Kim Kamerdür

Yüzüñe nice diyem kim kamerdürKim andan şems dahı bir eserdürSaçuñ anber beñüñdür dâne-i müşgLebüñ lal ü dişüñ silk-i güherdürKaşuñ yayından atılan ol ohdurKi aña cân u dîn ü dil siperdürKaşuñı akl beñzetmiş hilâleGör ol bârîk-bîn ne kej-nazardurGözüm görmek diler dâyim yüzüñiKamunuñ dilegi nûr-ı basardurIrah senden yanarken şem bigiBu ne hûn-ı dil ü ne bîm-i serdürGözümdür feth-i bâb iden odumaBu ter-dâmen aceb deryâ-cigerdürGözüñ cânları ider sayd dâyimBu kanlu nîşe aña böyle hederdürNazar idüp cemâlüñ görmeyincekGiceden gündüzüm târîk-terdürGetür câmı ki irdi îd ü nev-ruzÇiçekden yir yüzi pür-zîb ü ferdürÇemen hem-şek-i tûtîdür ü lâleTezerv ü şâh-ı gül tâvus-ı perdürKelîm olup kelâma geldi bülbülKi karşusına anuñ nâr u şecerdürHevâdan her ne kim tagıla anberBulıtdan her ne kim irer dürerdürVirelüm bâde-y-ile ömr dâdınBögün kim devr-i şâh-ı dâœ-gerdür Emîr Sülmân e’azz’allahü nasraKi fazlı anuñ Alî adli ÖmerdürSipâhına muîn izz-ile nusretLivâsına karîn feth ü zaferdürSüñüsi dâfi-i her zulm ü fitneKılıcı kâmi-i her-şûr u şerdürKemer baglamayan kullıgına anuñNice kim ney veger Rüstem kem-erdürFütûhı dâsitânı uş görinürHadîsi İskenderüñ cümle semerdürGörüp işitmege medh ü duâsınDime nergis benefşe kûr u kerdürAnuñ şükrin diyen dillerde oldıSözüñ tanı ne resme kim şekerdürİşigi kıble-i erbâb-ı devletKapusı melce-i ehl-i hünerdürEline ebr nice diyeyim kimAnuñ feyzı su bunuñ sîm ü zerdürDekâyık sırrınadur aklı mahzenHakâyık dürrine göñli makardurAnuñ-çun sebze-durur adli bâgıKi şâhuñ kılıcı aña bahûrdurUrınsa tâc hasmı girü hasdürHorûs uş dûn egerçi tâc-verdürKılıcından adû cân kurtara mıKi boynı bu kılıca reh-güzerdür«enâsı eflâk tûmârında merkûmMedîhi levh üzere müstetardurKulına şeh bir at inâm itdiNe diyeyim ne zîba cânavardurYürise su-durur yügürse yildürVelîkin berk şöyle kim hacerdürKazâ bigi irişür düşmene olSanasın kim meger pey-i kaderdür N’ireye kişi irmek diler-iseBurâk-ı fikr bigi râh-berdürHilâl-i feth-durur nali anuñAnuñ-çun çarh aña bî-siperdürKayada taşda oldur âhenîn-pâyAnuñ-çun yiryüzi andan pür-şererdürİrer bir kâmile bir mülke gerçiBinen yüridüginden bî-haberdürEger sarsarla koşılur olursaAnı biñ mîl bir demde geçerdürGereklüden ne kim dirler var andaEger eksügi varsa bir eyerdürKayurma Ahmedî kim anı virendenOl eksük dahı kim dirsin biterdürSeni deryâ bigi bayıda dürreMelik kim pâdişâh-ı bahr u berdürAnuñ incâmı hwânın sorar-ısañ (XXXIII/40)Cihânuñ varı aña mâ-hazardurDucâsın her seher vird it anuñ kim (XXXIII/41)Duânuñ mevsümi vakt-i seherdür