Yüzüne Nice Diyem Kim Kamerdür

Yüzüñe nice diyem kim kamerdürKim andan şems dahı bir eserdür

Saçuñ anber beñüñdür dâne-i müşgLebüñ lal ü dişüñ silk-i güherdür

Kaşuñ yayından atılan ol ohdurKi aña cân u dîn ü dil siperdür

Kaşuñı akl beñzetmiş hilâleGör ol bârîk-bîn ne kej-nazardur

Gözüm görmek diler dâyim yüzüñiKamunuñ dilegi nûr-ı basardur

Irah senden yanarken şem bigiBu ne hûn-ı dil ü ne bîm-i serdür

Gözümdür feth-i bâb iden odumaBu ter-dâmen aceb deryâ-cigerdür

Gözüñ cânları ider sayd dâyimBu kanlu nîşe aña böyle hederdür

Nazar idüp cemâlüñ görmeyincekGiceden gündüzüm târîk-terdür

Getür câmı ki irdi îd ü nev-ruzÇiçekden yir yüzi pür-zîb ü ferdür

Çemen hem-şek-i tûtîdür ü lâleTezerv ü şâh-ı gül tâvus-ı perdür

Kelîm olup kelâma geldi bülbülKi karşusına anuñ nâr u şecerdür

Hevâdan her ne kim tagıla anberBulıtdan her ne kim irer dürerdür

Virelüm bâde-y-ile ömr dâdınBögün kim devr-i şâh-ı dâœ-gerdür

Emîr Sülmân e’azz’allahü nasraKi fazlı anuñ Alî adli Ömerdür

Sipâhına muîn izz-ile nusretLivâsına karîn feth ü zaferdür

Süñüsi dâfi-i her zulm ü fitneKılıcı kâmi-i her-şûr u şerdür

Kemer baglamayan kullıgına anuñNice kim ney veger Rüstem kem-erdür

Fütûhı dâsitânı uş görinürHadîsi İskenderüñ cümle semerdür

Görüp işitmege medh ü duâsınDime nergis benefşe kûr u kerdür

Anuñ şükrin diyen dillerde oldıSözüñ tanı ne resme kim şekerdür

İşigi kıble-i erbâb-ı devletKapusı melce-i ehl-i hünerdür

Eline ebr nice diyeyim kimAnuñ feyzı su bunuñ sîm ü zerdür

Dekâyık sırrınadur aklı mahzenHakâyık dürrine göñli makardur

Anuñ-çun sebze-durur adli bâgıKi şâhuñ kılıcı aña bahûrdur

Urınsa tâc hasmı girü hasdürHorûs uş dûn egerçi tâc-verdür

Kılıcından adû cân kurtara mıKi boynı bu kılıca reh-güzerdür

«enâsı eflâk tûmârında merkûmMedîhi levh üzere müstetardur

Kulına şeh bir at inâm itdiNe diyeyim ne zîba cânavardur

Yürise su-durur yügürse yildürVelîkin berk şöyle kim hacerdür

Kazâ bigi irişür düşmene olSanasın kim meger pey-i kaderdür

N’ireye kişi irmek diler-iseBurâk-ı fikr bigi râh-berdür

Hilâl-i feth-durur nali anuñAnuñ-çun çarh aña bî-siperdür

Kayada taşda oldur âhenîn-pâyAnuñ-çun yiryüzi andan pür-şererdür

İrer bir kâmile bir mülke gerçiBinen yüridüginden bî-haberdür

Eger sarsarla koşılur olursaAnı biñ mîl bir demde geçerdür

Gereklüden ne kim dirler var andaEger eksügi varsa bir eyerdür

Kayurma Ahmedî kim anı virendenOl eksük dahı kim dirsin biterdür

Seni deryâ bigi bayıda dürreMelik kim pâdişâh-ı bahr u berdürAnuñ incâmı hwânın sorar-ısañ (XXXIII/40)Cihânuñ varı aña mâ-hazardurDucâsın her seher vird it anuñ kim (XXXIII/41)Duânuñ mevsümi vakt-i seherdür