Yüzünde Gördi Meger Tâze Gül-sitan Bülbül

Yüzüñde gördi meger tâze gül-sitan bülbülKi kıldı sûz-ıla hoş sâz-ı dâstân bülbülMuhayyer oldı nice kim hezâr destânlarGöreliden yañaguñuñ gülin ayân bülbülYüzüñ hayâlini âyînesinde gördi göñülHer âyîne ider uş nâle vü figân bülbülYüzüñüñ añlasa mâhiyyetin hakîkat-ılaHeves dahı itmeye gül-zâra câviœân bülbülSenüñ yañaguña gül didiler bu-y-ıdı sebebKi düşdi hande gül oldı vü şâœumân bülbülHeves ide ki kafesden çıha bu tûtî-yi rûhNiçe ki sûz-ıla hoş sâz ide zübân bülbülBaşına urdı-y-ısa Hüdhüdüñ Süleymân tâGetürdi nagme-i Dâvûddan nişân bülbülAnuñ ıçun iñiler zâr kim gül-istandaYile varur zâr u hem lal-i bî-kerân bülbülNe râz keşf ider iy aceb yüzinde gülüñKi halka her nefes ider anı beyân bülbülHemîşe tâze-durur vahdetüñ gül-istânıMüsebbih anuñ-ıçun oldı her zaman bülbülHümâ vü kumrı vü hem tuti vü hezâr-âvâzKamusı Hak diyü söyler ne kim hemân bülbülMesîhi-vâr anuñ-çun nefesdedür cân-bahşKi oldı şâh-ı cüvân-bahtı medh-hwân bülbülYemîn-i devle ki anuñ rast biñde bir lütfınDiyemeye idüben şerh saliyân bülbül Anuñ bihişt-sıfat meclisin eger görseNe bâg isdeye dahı ne bû-sitân bülbülÇün Ahmedî söze âgâz ide işitmege anıGerek ki gonca bigi baglaya dehân bülbül