Yolumda Cevr-i Devr Olalı Vâki

Yolumda cevr-i devr olalı vâkiBaşuma geldi çoh dürlü vekâyi

Günümde geldi korhulu tarayıkGicemde irdi mihnetlü mevâki

Girümden ohlar irerdi nevâfidÖñümde hoœ kılıclardı kavâti

Hevâ mahmûn-ıdı cânlara mümlikHamîm-idi sular amâre kâtı

Gehî ehvâl olurdı bañaayıkGehî olca irerdi baña râdi

Taşum tolmış-ıdı araz-ı emrâzNite kim içüm esbâb-ı vecâyi

Velî çün şavk var-ıdı göñüldeBaña olmadı mâni bu mevâni

Nedür ol şavk sultân pây-bûsıKi oldur dîn ü dünyada menâfi

Çü sürdüm yüzümi şâh işigineDegül rencüm bihamdi’llâhi Sâni

Hüœâvend-kâr-ı âlem Mîr SülmânKi aña lâyık Süleymân olsa tâbi

Anuñ afvı-durur her ayba sâtirAnuñ lutfı-durur her cürme şâfi

Sezâ-yı saltanat oldugına anuñKılıcı hüccet ü bürhân-ı kâtı

Nedür ay u güneş ol arada kimAnuñ râyı zıyâsı ola satı

Ola-y-dı müşterî cân-ıla hûrşîdAyagı tozına bulınsa bâyi

Anuñ sayi-ledür gün bigi rûşenŞerayide ne var-ısa şevâri

Yana çün şem barka garbda hasmKılıcuñ şakda olarsu lâmi

Cemîi işlerüñ-durur garâyibKamusı sözlerüñ-durur bedâyi

Her adı nesh itdi aduñ nite kimBu Kur’ânla oldı nesh ayruh şerayi

Sikendersin ki seddi kılıcuñuñOlupdur fitne-i Yâcûc’a dâfi

Bulınmadı saña mânend bir şâhCihân bünyadını uralı Sâni

Dilüñden câri ervâha meşâribElüñden sari eşbâha menabi

Senuñ zikrüñdedür cümle mahâfilSenüñ şükrüñdedür kamu mecâmi

Elüñdür halk rızkına mekâsimKapuñdur hâcet ehline masâni

Cemâlüñ vasfıdur dünyide vâzıhCelâlün sîtidür âlemde şavi

Cem-i lutfa tabuñdur müsâidKamusı hayra fikrüñdür müsâri

Duâñ-ıla muazzamdur medâris«enâñ-ıla mükerremdür cevâmi

Sen olduñ davet-i ehl-i maâbidSenüñle himmet-i ehl-i savâmi

Süñüñe tumedür düşmen nite kimYılana kût olmışdur dafâdi

Celâlüñ nerdübânı-durur ol kimNühustîn-pâyesidür çarh-i sâbi

Nite ki İsfendiyâr ola nügûn-serSenüñle Rüstem olursa musâri

Başı olmış hasmuñuñ ser-sâm-ı sevdâDevâdur aña macûn-ı mekâmi

Senüñ azmüñ n’ireye olsa câzimDöner fi’l-hâl mâzîye muzâri

Senün zâtuñ aceb ne zât olur kimKamu vasfu’l-kemâle oldı câmi

Toludur nasruñ ayâtı basayirNite kim fethüñ ahbârı mesâmi

Maânîyi bedî itmege izâhSenüñ zihnüñ-durur rûşen metali

Senüñ adlüñle arslan bişesindenGeyikler buldılar ilen madâci

Kebuter bâz-ıla dutdı merâişKoyın kurd-ıla düzetdi merâti

Saña saglıh n’ola ger bir kuluñuñAyagın aldısa çarh-ı muhâdi

Rızâ vü sabrdur her işe çâreKazaya çünki yohdur hîç dâfi

Kamu vardur çü sen varsın var olgılÇü metbû ola bulınur tevâbi

Dutarsân bâşeyi ola bir balabanKi anuñ saydı ola nesr-i vâki

Eger bir rûbehe binüm dir-iseñEsed sayd itmege olmaya kâni

Bahâr u îddür şâha mey it nûşBögün kim sebz ü tazedür merati

Cinan bâgıdur arâf-ı mesarihBihişt-i huld etrâf-ı mezâri

Güle karşu belâbil nagmesineBenefşe boynın egüp oldı samic

Gör uş her zerrede yüz lâle nabitBah uş her sahrada yüz çeşme tâbi

Benefşe behmen ü reyhân u sünbülMerâtide ne otlarsa revâti

Tolu sebzedür ü nesrîn menâhilKamu nergisdür ü lâle meşâri

Nite kim şem olmışdı AhmedînüñYanarken senden ırah gözi dâmi

Zaferânî-y-iken olmış-ıdı gül-gûnDevâmi gözleri-y-ile medami

Haka minnet ki ayaguñuñ tozı uşAña kuhlü’l-cevâhir oldı nâfi

Çün irdüm hazretüñe arz itdümMedâyıhda bedayı la sanâyi

Çün idem hutbesin medhüñüñ inşâCevabında kala müfham mesâki

Olam esnâf-ı ikbâle sezâ-vârBaña eltafuñ olursa zerayi

Sözüm dür şâha vâcibdür işitmekNe kim söz dir-ise dânâ-yı bâri

Yılandur hasm ejderhâ degülkenGerek kim ola aña cehdün müdâfi

Kişi düşmenlerinden hayr ummahTaleb itmekdür itlerden ekari

Nite kim şem olmışdı AhmedînüñYanarken sender ırah gözi dâmi

N’içe olsa çarhda lâmi mesâbîhNiçe çıha metâliden tavâli

Sipâh ü haylüñe gerdûn muhayyemÇeriñe encüm-i sâyir talâyi

Saña Hak ömr virsün ol kadar kimHisâbında kala aciz esâbi

Kazâda ne belâ kılıcı varsaAdunun başına olsun kavâti

Sözüme düşmenüñ başı oldı maktaKi yohdur dahı andan yig makâti