Yolumda Cevr-i Devr Olalı Vâki

Yolumda cevr-i devr olalı vâkiBaşuma geldi çoh dürlü vekâyiGünümde geldi korhulu tarayıkGicemde irdi mihnetlü mevâkiGirümden ohlar irerdi nevâfidÖñümde hoœ kılıclardı kavâtiHevâ mahmûn-ıdı cânlara mümlikHamîm-idi sular amâre kâtıGehî ehvâl olurdı bañaayıkGehî olca irerdi baña râdiTaşum tolmış-ıdı araz-ı emrâzNite kim içüm esbâb-ı vecâyiVelî çün şavk var-ıdı göñüldeBaña olmadı mâni bu mevâniNedür ol şavk sultân pây-bûsıKi oldur dîn ü dünyada menâfiÇü sürdüm yüzümi şâh işigineDegül rencüm bihamdi’llâhi SâniHüœâvend-kâr-ı âlem Mîr SülmânKi aña lâyık Süleymân olsa tâbiAnuñ afvı-durur her ayba sâtirAnuñ lutfı-durur her cürme şâfiSezâ-yı saltanat oldugına anuñKılıcı hüccet ü bürhân-ı kâtıNedür ay u güneş ol arada kimAnuñ râyı zıyâsı ola satıOla-y-dı müşterî cân-ıla hûrşîdAyagı tozına bulınsa bâyiAnuñ sayi-ledür gün bigi rûşenŞerayide ne var-ısa şevâriYana çün şem barka garbda hasmKılıcuñ şakda olarsu lâmiCemîi işlerüñ-durur garâyibKamusı sözlerüñ-durur bedâyiHer adı nesh itdi aduñ nite kimBu Kur’ânla oldı nesh ayruh şerayiSikendersin ki seddi kılıcuñuñOlupdur fitne-i Yâcûc’a dâfiBulınmadı saña mânend bir şâhCihân bünyadını uralı SâniDilüñden câri ervâha meşâribElüñden sari eşbâha menabiSenuñ zikrüñdedür cümle mahâfilSenüñ şükrüñdedür kamu mecâmiElüñdür halk rızkına mekâsimKapuñdur hâcet ehline masâniCemâlüñ vasfıdur dünyide vâzıhCelâlün sîtidür âlemde şaviCem-i lutfa tabuñdur müsâidKamusı hayra fikrüñdür müsâriDuâñ-ıla muazzamdur medâris«enâñ-ıla mükerremdür cevâmiSen olduñ davet-i ehl-i maâbidSenüñle himmet-i ehl-i savâmiSüñüñe tumedür düşmen nite kimYılana kût olmışdur dafâdiCelâlüñ nerdübânı-durur ol kimNühustîn-pâyesidür çarh-i sâbiNite ki İsfendiyâr ola nügûn-serSenüñle Rüstem olursa musâriBaşı olmış hasmuñuñ ser-sâm-ı sevdâDevâdur aña macûn-ı mekâmiSenüñ azmüñ n’ireye olsa câzimDöner fi’l-hâl mâzîye muzâriSenün zâtuñ aceb ne zât olur kimKamu vasfu’l-kemâle oldı câmiToludur nasruñ ayâtı basayirNite kim fethüñ ahbârı mesâmiMaânîyi bedî itmege izâhSenüñ zihnüñ-durur rûşen metaliSenüñ adlüñle arslan bişesindenGeyikler buldılar ilen madâciKebuter bâz-ıla dutdı merâişKoyın kurd-ıla düzetdi merâtiSaña saglıh n’ola ger bir kuluñuñAyagın aldısa çarh-ı muhâdiRızâ vü sabrdur her işe çâreKazaya çünki yohdur hîç dâfiKamu vardur çü sen varsın var olgılÇü metbû ola bulınur tevâbiDutarsân bâşeyi ola bir balabanKi anuñ saydı ola nesr-i vâkiEger bir rûbehe binüm dir-iseñEsed sayd itmege olmaya kâniBahâr u îddür şâha mey it nûşBögün kim sebz ü tazedür meratiCinan bâgıdur arâf-ı mesarihBihişt-i huld etrâf-ı mezâriGüle karşu belâbil nagmesineBenefşe boynın egüp oldı samicGör uş her zerrede yüz lâle nabitBah uş her sahrada yüz çeşme tâbiBenefşe behmen ü reyhân u sünbülMerâtide ne otlarsa revâtiTolu sebzedür ü nesrîn menâhilKamu nergisdür ü lâle meşâriNite kim şem olmışdı AhmedînüñYanarken senden ırah gözi dâmiZaferânî-y-iken olmış-ıdı gül-gûnDevâmi gözleri-y-ile medamiHaka minnet ki ayaguñuñ tozı uşAña kuhlü’l-cevâhir oldı nâfiÇün irdüm hazretüñe arz itdümMedâyıhda bedayı la sanâyiÇün idem hutbesin medhüñüñ inşâCevabında kala müfham mesâkiOlam esnâf-ı ikbâle sezâ-vârBaña eltafuñ olursa zerayiSözüm dür şâha vâcibdür işitmekNe kim söz dir-ise dânâ-yı bâriYılandur hasm ejderhâ degülkenGerek kim ola aña cehdün müdâfiKişi düşmenlerinden hayr ummahTaleb itmekdür itlerden ekariNite kim şem olmışdı AhmedînüñYanarken sender ırah gözi dâmiN’içe olsa çarhda lâmi mesâbîhNiçe çıha metâliden tavâliSipâh ü haylüñe gerdûn muhayyemÇeriñe encüm-i sâyir talâyiSaña Hak ömr virsün ol kadar kimHisâbında kala aciz esâbiKazâda ne belâ kılıcı varsaAdunun başına olsun kavâtiSözüme düşmenüñ başı oldı maktaKi yohdur dahı andan yig makâti