Subh-dem Îsî Nefes Olup Eser Bâd-ı Sabâ

Subh-dem Îsî nefes olup eser bâd-ı sabâBülbüle virür haber gül geldüginden merhabâ

Zî-sabâ kim Huld bâgından gelüp bagışladıTopraga pîrâne ser-pîrâye-i ahd-i sabâ

Sebze olmış hulle-pûş u gonca-gül-gûn pîrehenŞâh-ı gül gûher-nisâr u lâle yâkût-ı kabâ

Cennet-i Aden oldı gül-zâr âb-ı kevser cûyibârEbr lü’lü-yi Aden saçdı vü yil müşg-i Hıtâ

Gül urunmış tâc-ı lal ü nergis almış câm-ı zerHâre pîrûze-selebdür hâr mînâyî-ridâ

Gül serâ-perde düzetmiş girü cilve urmagaOl serâ-perde içinde bülbül uş perde-sirâ

Yâr zülfine sabâ yili güzer kıldı megerKim anuñ enfâsı-y-ıla hoş muattardur hevâ

Gonca ışkından lebinüñ her gice uş teng-dilGül yañagı hacletinden her seher gark-ı hayâ

Gül bigi keşf isteseñ nergis-misal itgil nazarRahmet âsârına kim tolmış-durur arz u semâ

İsdeseñ berk ü nevâ ıyşe varalum bâga kimToludur gül-zâr u bâg ucdan uca berk ü nevâ

Varsa göñlüñde küdûret câm-ı mey nûş eyle kimOl küdûret mahv olup göñlüñ tola nûr-ı safâ

Fikrin encâmuñ unıt Cem bigi câm-ı lal içKim bu derde dahı nesne olmadı olmaz devâ

Lâle vü nergis bigi ildin koma bir lahza kadehYile virüp ömrüñi gül bigi itmegil hebâ

Mevsim-i gül fursat-ı işretdür itme fevt anıÇün güli bildüñ ki bes nâzükdür ü endek bekâ

Ahmedî cân saña mihmândur düriş hoş dut anıKim azîzi hwâr dutmah olmadı olmaz revâ