Ser-â-ser Oldı Tolu Ad-ıla Cihan Îsî

Ser-â-ser oldı tolu ad-ıla cihan Îsîİrürdi halka kamu gussadan emân ÎsîCihanda gün bigi rûşen bu kim duâ idicekVirür-idi nefesinden ölüye cân ÎsîBekâ-yı nefs ü hayât-ı ten-idi Rûhu’llahÇirâg-ı akl-ıdı vü şem-i ins ü cân ÎsîDüzerdi balçıgı kuş sûretinde vü bes añaVirür-idi nefesi-y-le revân revân ÎsîCüzâm-ıla barası bî-gümân zâyil idüpİderdi ekmeh-i bînayı câviœân ÎsîBilürdi her kişinün ne ki evinde yidi-y-iseDahı zahîre ne itdi-y-ise nihan ÎsîKara boyaya salup yeñ bizi çıkardı girüNe renge isdedilerse yigân yigân ÎsîTenini kıyma idüp kuyuya salarlar-ıdıDirilüben girü çıkardı bî-güman ÎsîN’ireye kim yüriyüben kor-ıdı râst kademİderdi kurı yiri bâg u gül-sitan ÎsîGer asl-ıla bu yirüñ gûherinden ise ne-çünMelekler-ile felekde duta mekân Îsîİrişdi bir nefes içinde ferşden arşaYog-iken arada kürsî vü nerdübân ÎsîHezâr mucize itdi ayân cihânda velîNe cevher-idi kimesne idemez beyân ÎsîBu kamu râstdur illâ ki enbiyâ cümleMuhammedün tebaıdur ne kim heman ÎsîMübârek anuñ-ıçun didi Ahmedî halkaKi Ahmedüñ gelesin eyledi ayan Îsî