Ahmedi

Senün Yüzün Kime Olursa Manzûr

Senüñ yüzüñ kime olursa manzûrÇirâgı devletinüñ ola pür-nûr

Bu lutf-ıla degül gökde melâ’ikBu hüsn-ile degül cennetdeki hûr

Lebüñ kevser-durur tâ hâ yañaguñDişüñ ve’n-necmi alnuñ sûre-i nûr

Sabâ zülfüñden urdı dem anuñ-ıçunAdı Îsî-dem olup oldı meşhûr

Güle bülbül yüzüñ vasfın iderkenHayâdan goncada gül oldı mestûr

Ne sihr itdi gözüñ Yâ-Rab ki kıldıÇemende nergisi bu resme rencûr

Yüregi lâlenüñ oda dutuşmışMeger ol dahı senden oldı mehcûr

Ne gam-gîndür benefşe bâg içindeMeger bî-çâre düşdi tapudan dûr

Durısar Ahmedî ışkuñla ser-mestKıyâmet güni tâ kim çalına sûr

Şiirde geçen sözlük kelimeleri