Seherde Çünki Bulut Yir Yüzine Saçdı Gül-âb

Seherde çünki bulut yir yüzine saçdı gül-âbSabâ yili yañagından gülüñ götürdi nikâb

Gülüñ dibinde maâşirleri görüp bülbülOhudı sûz-ıla “tûbâ lehüm ve hüsnü me’âb”

Arûs-ı bâg meger cilve idiser ki bu günAbîr dökdi hevâ vü harîr geydi türâb

Ne dürlü gevher ü ne sîm ü zer çıharur gökYirüñ hazâyin açup Müfettihü’l-Ebvâb

Gülüñ yüzinde görüp şeb-nemi acebleyü dirBu şemde nice hoş cem olmış âteş ü âb

Menâbirinde gülüñ uş hatîb olup bülbülİşit ne nagmeler ile seherde itdi hitâb

Virür nebâta hayât esdügince bâd-ı sabâOlur mübeşşir-i rahmet belürdügince sehâb

Bu rahmetüñ eserinden tolu-durur yir ü gökNidâ-yı “fatebirû’ minhü yâ ûlü’l-elbâb”

Bu kuşlara niredendür bu dürlü dürlü nüvâBu güllere niredendür bu renk renk siyâb

Meger ki nergise lâle-piyale sundı giceKi subh-dem gözi toptoludur humarıla hwâb

Ne iñledi gül ü ne rengi döndi kirm düşüpTenine eyle ki Eyyûb “innehü evvâb”

İy yâr gel varalum bâga ki oldı agaçlaruñLibâsı atlas u tâcı akîk u dürri hoş-âb

Cemâlüñüñ düşer olursa aksi gül-zâraAceb degül eriyüben hayâdan olsa gül-âb

Husûmeti ne-durur cân u akl-ıla Yâ-RabBu câœû gözlerüñüñ “iz tesevverü’l-mihrâb”

Çemende celve iderken işidüben lâleCemâlüñ âyetini “harre râkian ve enâb”

Tapuña irmege yohdur bizüm bidâatümüzMeger ki bir sebeb ide Müsebbibü’l-Esbâb

Gümân iden ki fasâhetde Ahmedî’ye ireMeselde oldı umîœi “bikîatin keserâb”