Şehâ Çün Kim Elüñ İrdi Geçürgil Hoş Bu Devrânı

Şehâ çün kim elüñ irdi geçürgil hoş bu devrânıBu güni koma yarına ki götürmez bu devr anıNe gûn-â-gûn bezenmişdür bah âhır kûh u sahrâyaNe reng-â-reng olmışdur gör âhır bâg u büstânıNice kim saçılur yire hevâdan beyza-i kâfûrBulıtdan sebze üstine dökilür dürr-i UmmânîNebâta ne haber virdi hazân kim ditreyü yaprahTeninde şöyle kim lâle kurıdı korhudan kanıSabahı gör ki mihr-ile cihâna ne haber virdiSabûh-ıçun bir iki ayah giceden var mıdur kanıRevân it câm-ı zerrînden bu yâkût-ı revânı kimÇemen pîrûzesin düzdi hazân lal-i BedahşânıKanı ol câm-ı cân-perver ki unıtdurur ser-encâmıVirür ol cânuña kuvvet kılur rengüñi mercânıÇü bâœe revh-i reyhândur dilerseñ rûhuña râhatKoma lâle bigi bir dem elüñden sen bu reyhânıMey-i gül-rengi nûş eyle anı yâd itme ki itmişdürÇemende sebzenüñ rengin hazân yili zaferânîİ tûbâ-kadd kevser-leb çü yüzüñdür gül-i cennetN’ola ger yile virdi-y-se hazân bâg u gül-istânıSaçuñ sevdâsına düşüp benefşe soldı-sa ne gamSenüñ zülfüñ olan yirde n’iderler her-perîşânıDöküldi-y-se n’ola nergis basarsuzları n’iderlerSenüñ fitne gözüñle kim olupdur akl hayrânıN’ola yahıldı-sa lâle ki tâbından yañaguñuñArak içinde gark itdi hayâ gül-berg-i handânıLebüñüñ şavkı-la gonca n’ola dil-teng itdi-y-seKamu teşne-ciger olan bulur mı Âb-ı HayvânıMey ü ney hâzır u nukl ü harîf ü sâki-yi gül-ruhEger tevbe kılur-ısañ ider mi Hak kabûl anıBaña peymâne-i mey sun ko peymân şîşesi sınsunBen evvelden bilür-idüm ki n’olısar bu peymânıN’olur âhır ser-encâmuñ çün evvelden yazılmışdurBu zühd-i huşk ki idilür nedür bes zerk ü nâ-dânıİnâyet olmasa Hakdan döner isyâna her tâatİnâyet olıcah olur kuluñ tââtı isyânıBu reyhân-ı revân-bahtı sebük-rûh olana sungılGirân cânı aradan sür ki meclis ola rûhânîBu cân mihmân-durur saña giramî dutgıl anı kimKerem ehli ol olur kim giramî duta mihmânîEle girmiş-iken fursat bugün yi vü yidür mâlıKomagıl yârına nesne ki fânîdür cihan fânîCihânuñ Zâline ankâ döyemez kim olur RüstemKi destanı urur yire hezâran Zâlı DestânıFelek Çimşîde n’eyledi ya ›ahhâk u FerîdûnaCihân gör Şâsıbı n’itdi veyâ Sâmı NerimânıNesine garre olursın cihânuñ çünki görürsinKi bu bir kaç yıl içinde neler kıldı bu devrânıSelâtîn tahtını yile virüp tâcın yire urduGörür misin ki gerdişde n’ider bu çarh-ı gerdânıBelâ vü mihnete düşüp Süleymân tâcın urınmahNe assı çün yile virür felek taht-ı SüleymânıUlu sâhib-Kırân olmah dilerseñ şöyle kim keyvânKo bu yile varur tahtı unıt bu kasr u eyvânıPerîşândur cihân anı peşîmânlıhdur isdeseñPeşîmânlıh dilemezseñ ko elden bu perîşânıOlur sultanlıh isdeyen cemî-i halk muhtacıOlur dervîş-nefs olan yidi iklîbm sultanıNecâset-gâhı n’idersin taharet mülki var-ikenKogıl bu kül-hânı ki ola saña ol gül-şen erzânîBu biş hiss-ile dört erkân hicâb oldı saña HakdanHakı isterseñ elden ko bu biş hiss-ile erkanıTecellî nûrına göñlüñ melek bigi irmek isderseGerek kim mahv ola senden kamu evsâf-ı hayvânîGidermeyince varlıgın irer mi güneşe şeb-nemYahılmayınca görgil nûr olur mı şem-i tâbânıMelâ’ik-tâb olup dâyim Hakuñ rıdvânını isdeBehayimden degül-iseñ n’idersin hûr u gılmânıGüdâz u sûz-ıla dâyim giceyi gündüze irgürKi ola şemi göñlüñüñ Hakuñ lutfı-y-la nûraniŞehadet ehli-señ nefse riyâzet şehdini kût itKomagıl kim ola gâlib saña bu nefs-i şehvânîKanâat hoş bıdâatdur sanâat kıl anı nefseKi az kût-ıla çoh kuvvet bulur bu rûh-ı insânîÇü şeytân ola nefs anı riyâzet kılıcı-y-la öldürKi Rahmâna irişdürmez seni bu nefs-i şeytânîİrişdüñ menzil-i kurba ki oldur kamuya maksadHakuñ tevfîki iderse saña hem-râh Kur’ânıZihî hikmet kitâbı ki oldı el-hamd ü ser-âgâzıZihî rahmet hitâbı ki oldı bi’S-millâh ünvânıSürer Attâra Sadînüñ kelâmın Ahmedî ki anuñKemâle ireli sözi kılupdur mât SelmânıBugün uşşâk olmışdur hicâz aña ki anuñ söziMuhayyer eyledi cümle Irâk-ıla SıfâhânıKalem kıla-y-dı ellerin olup dîvâne gayretdenEger nakşını göre-y-di benüm dîvânumuñ Mânîİlâhî hâcetüm bu kim senüñ afvuñla mahv olaNe defter kim siyâh itdüm düzince ben bu dîvânı