Sahıni Dost Ki Aldamasun Seni Bu Cihân

Sahın i dost ki aldamasun seni bu cihânGözüñi aç göresin “küllü men aleyhâ fân”Hafî degül bu ki müşkil harîfdür dünyâNe sübhedür ki dilersin bu zâhire bürhânNe menfaat ide saña bu zâlim-i ranâNe fâyide kıla baña bu düşmen-i nâ-dânNeçün bu gûl u mugaylânı şöyle sevdüñ kimNe hûr ögüñe gelür ü ne ravza-i RıdvanSipihr zahm urur cânunâ vü sen gâfilSitâre say ider kanuña vü sen şâœânBizüm anâmuz-ıçundur müdâm yir sâkinBizüm fenâmuz-ıçundur bu çarh ser-gerdânRevâ mıdur ki fenâ ivini imâret idüpBekâ serâyını terk idesin ki ola vîrânGörür-iken bu cihân mekrin aldanursın añaDirîg sini serâsîme eyledi şeytânYarın ayaga düşüp çünki hor olısaruzBugün bu başda neçün duta bunca kibr mekânÇü çeng ura ecel aña ne Kaysar u FagfûrÇü el suna felek aña ne Kisra vü HâkânSaâdet ol kişinüñdür ki himmetinde anuñVücûdı vü ademi ola âlemüñ yiksânNesîm-i emn ü emân n’irede ola çün kimSemûm-ı fitne-y-ile toludur basît-i cihânArada Nûhı yitürdüñ hemîn ki bulınmazVeger-ni maşrık u magrib tolu-dur TûfânN’ireyi kim soraruz kamu tîh-i gafletdürArada Menn-ile Selvâ-durur ki oldı nihânCihânda añma vefâ adını ki ankâdanNe buldı ne bulısar say-ile kimesne nişânYir ehli âhı-durur görinen bu çarh-ı kebûdVeger-ni eyt ki nedür mürtefi olan bu duhânNedür saña ne diyeyim felek ser-encâmınKi ol dahı bu arada olup-durur hayrân Medar-ı çarha müdârâ gerek ki ol bizümMurâdumıza muvâfık ider degül devrânİ kim şikâyet idersin günâh derdindenBu dünyayı ko ki aña hemîn budur dermânDevâyı gündüzin eyle ki nuzc ala illetDiler-iseñ seni öldürmeye şeb-i buhrânSeher bigi kamu sıdk u safâ tolu göñlüñEger ider-ise Kur’ân nücûmı-y-ıla kırânTedebbür eyle bu Kur’ânı kim yakîn bilesinNedür celâlet ü ikrâmı alleme’l-Kur’ânDiler-ise ki saña rûzi ola îd-i ebedHakuñ yolında bu cânuñı eylegil kurbânDüriş irişdürigör rûh-ı kuds ravzasınaNiçe bu kayd-ı heyûlâ ola aña zindânİkâmet eyleyü biş rüknini sen islâmuñDiler-iseñ saña bend olmaya bu çâr-erkânKemâl ehli-y-ile ol be-her-tarîk refîkKi hîç irmeye dünyâ vü dînüñe noksânKo anı kim seni şeytân ider aña tahrîzDut anı kim saña sultân ider anı fermânHalîl-vâr olur-ısañ tarîk-ı hulletdeYakîn bu kim ola âteş saña gülü reyhân Bi-gayr-i dîn-i Hanîfî ko cümle edyânıDiler-iseñ ki saña rahm eyleye RahmânBu dâr-ı emn degül dar-ı havfdur zinhârDürüst eylegil îmânı kim bulasın emânGüneş gibi eger olursa ten bürehne ne aybÇü nûr-ıla bizeye cânı hilat-ı îmânNe assı dürlü libâs-ıla zâhirüñ bizeseñÇün ola hulle-i dînden bu bâtınuñ üryânGanîlıgı isde dilerseñ ki kalasın dervîşFakîr ol diler-iseñ ki olasın sultânNeyi ki virdi-y-ise Hak aña kanâat itZiyâdet isdeme ki oldur dalâlet-i tugyânSezâ-yı tisa-i âyât ol kişi ola kimDileye Mûsaviler bigi seba-i elvânGel Ahmedî sözini cân kulag-ıla diñleKi ola saña bu cihânuñ kamu nihânı ayânNiçeler öykine aña velî degül mümkinKi kamu kuş ide tâvûs resmine cevlânFasâhat atına oldum süvâr elümde silâhMübârizi bulamazam veger-ni uş meydânEger bu nazmı işide revân-ı Gül-şehrî (LXIV/39)Diye ki şâd ol u ahsent sâniye’l-Hassân