Oldı Yüzünün Hayâsından Eriyüben Gül Âb

Oldı yüzüñüñ hayâsından eriyüben gül âbNergisüñüñ hasretinden gözlerüm toldı gül-âb

Akl-ıla kimse bilemez yüzüñüñ mâhiyyetinŞem-ile nice biline vü bulına âfitâb

Bir hayâle râzı olmışdur cemâlüñden gözümÂh idem kim harâm oldı bu gözlerüme hwâb

Saçlaruñuñ ukdesi aklumı kılmışdur esîrGözlerüñüñ fitnesi göñlümi itmişdür harâb

Dahdı saçuñ mâhı bedrüñ boynına müşgîn kemendSaldı zülfüñ âfitâbuñ yüzine anber-nikâb

Devlet-i bâkî senüñ ışkuñdur u bâkî fenâŞerbet-i şâfî senüñ derdüñdür ü bâkî serâb

Ahmedî yâri gerekse varlıguñ terk eylegilYâr-ıla sinüñ arañda var-ısa sensin hicâb