Oldı Vâcib Tedârük-i Mâ-fât

Oldı vâcib tedârük-i mâ-fâtKi cihân cümle toludur âfâtKalmañuz lezzetine dünyânuñEksirû’ zikre hâdimü’l-lezzâtÖmr yil üzredür aña ne bekâHâk su üzredür aña ne sebâtN’ide dirsiñ saña bu dâr-ı gurûrKi oldı şâœisi gussa cemi şitâbGüli anuñ hârdur şarâbı humârSıhhati illet ü hayâtı memâtİy cihândan vefâ bulam diyemBu ne fikr-i muhâldür heyhâtGitdügi buraya gelen kişinüñSaña yitmez mi itibâr u ızâtNesine garre olduñ eyyâmuñKi toludur muhâvif ü kürübatAnda dün gördügüñ sudûr u izâmBu gün olmiş-durur izâm-ı rüfâtKibr atın sürme kim bu nat üzreBir piyâde ider seni şeh-mâtNe heves itdüñ üşbu zindânaHâzır-iken hadâyık-ı cennâtRevh ü reyhândür ol ü sûr ü sürûrBu belâ vü fenâdur u zulümâtOl makâm-ı melâ’ik ü melekûtBu mekân-ı behâyim ü haşerâtOl safâ suffesine irişesinMahv olur-ısa senden üşbu sıfâtNefs âfetdür olma fitne añaKi her âfetden ire saña necâtHalkı terk eyle vü Hakı gözleKi kamu Hak-durur ale’l-hâlâtOl-durur yidi çarh ü dörd erkânOl-durur iki kevn ü altı cihat Bu taaddüd sıfat-durur vernîBir-durur bir bilâ-taaddüd-zatNe bu yirde var andan ayru sükûnNe hoœ ansuz bu gökde var harekâtHalk Hakdan cüœâ degül zîrâSâye-i Hak-durur bu mevcûdâtŞahs u sâye ki sûretâ ikidürBir-durur fî’l-hakîka bî-şübehâtNe anuñ buyrugında var illetNe anuñ sanatinde var âlâtNe cihet muttasıl aña ne mekânNe zamân üstine geçer ne evkâtEzel-ile ebed aña birdürKi ne mebde’ var aña ne gâyâtEmrine râm ü ilmine rûşenYir ü gök cüzv cüzv tâ zerrâtYili oldur iden mürevvih-i rûhSuyı oldur iden mümidd-i hayâtVehmi nice irsün aña kim aklıYahdı fikrinde pertevi sübehâtBirligi varlıgından artuh fikrİtme ki itmeye göñlüne feterât Birlige döndüñ-ise gayrı unıtKılma tevhîd riştesin iki kat“La” didüñ varlıguñı mahv eyleTâ ki ol lâ ögüñde olmaya LâtKey nazar eyle varlıgına anuñArş-tâ-ferş toludur âyâtZerre zerre vücûdı yir ü gögüñBirligini ider anuñ isbâtİy ki sensin cemî-i halka ümîdNeccinâ Rabbinâ mine’l-âhâtRahmetüñ bahrına kerân yohdurFafü anna’z-zünûbe ve’z-zellâtFazluñ-ıla bize inâyet kılKi eylemez nef kimseye tââtKime kim sen terahhûm itmeyesinŞerr olur cümle itdügi hayrâtSaña itdüm duâyı kim sensinVâhibü’l-fazlu sâniüd-daavâtOl resûle bagışlagıl beni kimTâc-ı ümmet-durur Sirâc-ı HüdâtRûhı envâr-ı kudsedir mazharGöñli esrâr-ı gaybadur mir’âtEvvelü’l-fikr ü âhirü’l-amel olKi evvel eşcâr olur u pes semerâtHalka Hakdan vücûdı oldı anuñRahmet ü lutf u nimet ü berakâtHalka oldur şefî ol gün kimTolu hevl ola arsa-i arasâtAhmedî Ahmedî çü yâd idesinHoş revân it revânına salavâtSalavâtı-y-ıla bulınur anuñAfv ü gufran ü kurbet ü derecâtAñdugum-çun Muhammedüñ adınNefesüm oldı Îsevi nefehâtOhıyalı Zebûr’ını DâvudKimse işitmedi böyle hoş esvâtİdeli râst çengini zühreDüzemedi bu resme hoş nagamât