Ol Gün Ki Cânumı Oda Salup Giderdi Yâr

Ol gün ki cânumı oda salup giderdi yârTenden karâr u sabrı göñülden giderdi yâr

Yahıldı şem bigi oda varlıgum temâmBöyle olur kime kim irişürse derd-i yâr

Yâr-ıla derd-i yâr h‹ş u yâr gidicekCüz der-diyâr dahı kişiye ne derd-i yâr

Her-dem hezâr-dürlü cefâya bedel kılurHer vadeyi ki baña vefâdan iderdi yâr

Kıymadı kim zekâtın ide hüsninüñ edâOl vech-i nâzüki baña gerçi adardı yâr

Hem-râh iderdüm ayagı tozına cânumıBilsem ki dahı yire bir adım adardı yâr

Bini belâ vü derde çün iderdi mübtelâİşve-y-le göñlümi alıbanuñ n’iderdi yâr

Bildüm ki cândan ayru tenüñ hâlı nice olurŞol dem ki Ahmedî’yi koyıban giderdi yâr