Nikâb Açdı Yüzinden Hoş-likâ Gül

1Nikâb açdı yüzinden hoş-likâ gülCihânı kıldı pür-nûr u safâ gülSerâ-perde urup gül-zâr içindeDüzetdi bülbül-i perde-serâ gülYüzüñ rengini gördiler reyâhînAnuñ-çun oldı uş gark-ı hayâ gülAyagı tozınuñ bir zerresi-y-çünSabâya virdi varlıgın fidâ gülDimâgı müşg-ile tolu hevânuñNiçe kim hüsnüñe kılur senâ gülSabâ binün bigi ışkuñdan iyi yârGehî dîvâne olur gâh bîmâr

2Güli çün gördi hoş dem-sâz bülbülKılur sûz-ıla her-dem sâz bülbülHoşâ fasl-ı bahâr u vasl-ı dil-dârSeher-geh çün ide âvâz bülbülİşit kim her nefes ışkuñ işindenSaña rûşen ide biñ râz bülbülNiyâz it nâzına yâruñ ki hoşdurTahammül itse gülden nâz bülbülKalur gül-zâr şavkı-y-la niçe kimYüzüñüñ vasfın ider söz bülbülCihân tolu nevâ vü berg-i güldürDem-i nây u rebâb u câm-ı müldür

3Egerçi anber-efşândur benefşeSenüñ zülfüñe hayrândur benefşeDimâgına saçuñ sevdası düşdiAnuñ-ıçun perîşândur benefşeSaçuña müşg dimiş ol hatâdanBoyın egmiş peşîmândur benefşeCihân hayrân-durur zülfüñe anıNe bilsün kim ne reyhândur benefşeDimâgını hevânuñ kıldı müşgînMeger şâha senâ-hwândur benefşeMelik Sülmân ki oldur şâh-ı kişverDil-âver pâdişâh u milk-perver

4Gözüñe öykinür mahmûr nergisNesinedür aceb magrûr nergisYüzüñ rengi vü gözüñ şîvesindenBihişt oldı gülistân hûr nergisNazar itdükçe gül-şende göremezYüzüñ mânendi bir manzûr nergisGözine uyhu girmez hasretüñdenAceb mi ger ola rencûr nergisAyaguñuñ tozından sürme kılsaİde-y-di gözlerin pür-nûr nergisCüvândur nev-hevesdür zevke lâleAnuñ-çun düşmez elinden piyâle

5Yüzüñ göreli iy gül-rûy goncaYoluñda dökdi reng ü bûy goncaLebüñ vasfını işitdi seher-gâhSafâdan oldı handân-rûy goncaYile virdi gurûrı devletindeSenüñ-çün varlıgın hoş-hûy goncaNefes urmaz şehâ zikrüñden ayruAnuñ-çun oldı anber-bûy goncaGül-âb-ıla yur agzını meger kimOlısar şâha midhât-gûy goncaBekâsıdır anuñ âsâyiş-i mülkLikâsıdır anuñ ârâyiş-i mülk

6Çemende düzdi bûy u reng lâleİder uş işrete âheng lâleLebüñ lutfından oldı gonca handânYüzüñ renginden aldı reng lâleMey-i gül-rengi nûş it iy gül-endâmKi oldı hâk sebze seng lâleKılur her dem akîküñ micmerindeBuhûr-ı ûd zî hoş yeng lâleSenüñ ışkuñ odı cânına düşdiAnuñ-çundur meger dil-teng lâleEger taht-ıla tâca var-ısa bahtMelik Sülmâna ire tâc-ıla taht

7Bahâr irişdi vü hengân-ı reyhânZi zevk eyyâmıdur eyyâm-ı reyhânHaber virdi sabâ zülfüñ demindenHasedden ditredi endâm-ı reyhânBeñüñ lâle yüzünde dâne-i müşgSaçuñ gül yañaguñda dâm-ı reyhânYüzüñ rengi-durur ârâyiş-i gülSaçuñ kohusıdur ârâm-ı reyhânHatuñ bir sebzedür kim hayretindenYire döküldi neng ü nân-ı reyhânDuâsı Ahmedînüñ budur iy şâhKi kılsun bahtuñı pây-ende Allah