Ahmedi

Niçe Bezenüp Düzense Gül-zâr

Niçe bezenüp düzense gül-zârGördükde yüzüñi kala gül zârReyhân saçuñuñ hamına hayrânNergis gözüñ alına perestârGonca dudaguñdan uş işâretLâle yañaguñdan uş nümûœârYaz oldı benefşe kohusındanMensûh olur gül-âb-ı attârPür-reng ü safâ vü sebze sahrâPür-bâng ü nevâ vü nagme küh-sârCennet bigi pür-şükûfedür bâgHavrâ bigi hulle-pûş esçârEşcâr dibinde nûş idüp meyGûş it ne dir-ise mürg-i eshârGül mevsümidür ko tevbeyi kimBir kez dahı ola tevbe nâ-çâr«ûfîde safâ mı var çü RezzâkZerrâk olandan oldı bîzârCürmüñ çog-ısa n’ola olur afvBir tevbe-y-ile hezâr evzârCürm itmez-isem ki anı Hak örtePes nice diyile aña SettârÇün akldur âfet-i ten ü cânBir dem kişi nice ola hüşyârSenlik saña çün hicâb oldıSenligüñi sür ki görine yârVarlıgını ko ki anı bulasınAnda ki ola yâr n’eyler agyârSenlik ikilikdür anı terk itBirlik diler-iseñ Ahmedî-vâr

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri