Niçe Bezenüp Düzense Gül-zâr

Niçe bezenüp düzense gül-zârGördükde yüzüñi kala gül zâr

Reyhân saçuñuñ hamına hayrânNergis gözüñ alına perestâr

Gonca dudaguñdan uş işâretLâle yañaguñdan uş nümûœâr

Yaz oldı benefşe kohusındanMensûh olur gül-âb-ı attâr

Pür-reng ü safâ vü sebze sahrâPür-bâng ü nevâ vü nagme küh-sâr

Cennet bigi pür-şükûfedür bâgHavrâ bigi hulle-pûş esçâr

Eşcâr dibinde nûş idüp meyGûş it ne dir-ise mürg-i eshâr

Gül mevsümidür ko tevbeyi kimBir kez dahı ola tevbe nâ-çâr

«ûfîde safâ mı var çü RezzâkZerrâk olandan oldı bîzâr

Cürmüñ çog-ısa n’ola olur afvBir tevbe-y-ile hezâr evzâr

Cürm itmez-isem ki anı Hak örtePes nice diyile aña Settâr

Çün akldur âfet-i ten ü cânBir dem kişi nice ola hüşyâr

Senlik saña çün hicâb oldıSenligüñi sür ki görine yâr

Varlıgını ko ki anı bulasınAnda ki ola yâr n’eyler agyâr

Senlik ikilikdür anı terk itBirlik diler-iseñ Ahmedî-vâr