Ne Vefâ Var Cihânda Vü Ne Karâr

Ne vefâ var cihânda vü ne karârFe’ttekû’llahe yâ ûli’l-ebsâr

İy vefâ isdeyen bu dünyîdenLeyse fî’d-dârı gayrüküm deyyâr

Gaflet-ile geçürdüñ eyyâmıVakti oldı iderseñ istigfâr

Gâfil olma ki saña düşmendürNefs-i emmâre câhidü’l-küffâr

Nefsi akluña itmegil gâlibKılma dîvi ferişteye sâlâr

Rengine bahıban yigit sanmaKi cihân pîre-zen-durur gaddâr

Sûr hengâmı irdi iy hufteVakti-durur ki olasın bî-dâr

Bu mugaylana şöyle kalduñ kimDüşmez öñüñe ravza-i gül-zâr

Dut ki dutduñ diyârı ne assıÇün ne deyyâr kalur u ne diyâr

Ten yire girür aña ne cübbeBaş yile varur aña ne destâr

Niçe edvâr döndi vü döniserBen ü sensüz bu gümbed-i devvâr

Ne gerek başda bunca bâd-ı gururÇünki hâk olısardur âhır-ı kâr

Topragı zerre zerre ister-iseñKaş u gözdür tolu vü hatt u izâr

Niçe Yûsuflaruñ ki hasret-ileDökdi kanın bu gör ki merdüm-hwâr

Dehr Nûşîn-revândan aldı revânÇarh Dârâşı eyledi berdâr

Şîr-i merg Erdeşîr’i kıldı zebûnGûr Behrâm-ı Gûr’ı itdi şikâr

Dehr efsûnına ne Rüstem ü ZâlÇarh destânına ne Sâm u Süvâr

Aç gözüñi hazâna eyle nazarAña bahma ki tâze oldı bahâr

Cüz müdâre ne çâre var ki müdâmBizüm üstümüze döner bu medâr

Akluñ azdur iy dost bilmezseñKi azdurur sini az-ıla âzâr

Subh-hîz ol ki saña zevk vireDem-i müstagfirîne bi’l-eshâr

Sadef olup sehâb feyzini içHayz-ı bintü’l-ineb nedür zinhâr

Selsebîl-i halâli ister-iseñVar bu zehr-i harâmdan ol bîzâr

Ki evvel işi cünûn u arbedeKi âhır işi belâ vü renc-i humâr

Ne bagışlar kişiye ol iflâsNe virür âdemiye ol idbâr

Ne ider âşıkını ol meflûkNe kılur sâhibini ol bîâr

Selesü’l-bevl ider ü gaseyânHafakân eyler ü sudâ ü devâr

Nef-i dünyîde bu vü ukbîdeVekınâ rabbenâ azâbe’n-nâr

Akıl mîzânını koma eldenKi oldur erkân-ı âleme miyâr

Zulme göñlüñi itmegil mâyilLeyse li’z-zâlimîne min ensâr

Adli iş it ki adl-ile bulasınDünya ukbîde devlet ü dîœâr

Yevme yuhyînüñ añlayan sırrınOla bîzâr zerden ü kıla zâr

Yi yidür mâlı kim yidürmez-iseñOlur ol mâl âkıbet saña mâr

Nazar itme kimesne aybına kimKamu aybuñı örte ol Settâr

Afv it kimse cürm itse sañaTâ ki afv ide cürmüñi Gaffâr

Yüce dut himmetüñi kim KâdirKadr-i himmetçe arturur mikdâr

Göñlüñi tevbe saykalı-y-la arıtDutdı-y-ısa günâhdan jengâr

Pûte-i dînde hâlis ol ki yirüñOla dârü’s-selâm nime’d-dâr

Zikrin it her nefes Hakkuñ tesbîhŞükrin it dem-be-dem anuñ tekrâr

Pîşe it tâatin bahâr u hazânÂdet it kullıgını leyl ü nehâr

Emri-y-ile yürür anuñ encümHükmi-y-ile döner anuñ edvâr

Cümle zerrât-ı âsümân u zemînBirligine ider anuñ ikrâr

Anuñ evsâfını kim ide kıyâsAnun eltâfını kim ide şümâr

Ol kemerden ki tâatına anuñBaglanılmaya yig-durur zünnâr

İt resûlini kıdve kim giresinHuld gül-zârına maal-ebrâr

Kehf-i ümmet hulâsa-i «akaleynŞems-i millet Muhammed-i Muhtâr

Ol ki dîn ravzasını tâze iderMin gavâdî sehâ’ihi’l-mizrâr

Bâg-ı devlet anuñladur ser-sebzKi hayâtü’n-nebâtı bi’l-emtâr

Zübde-i cümle kâyinât oldurKe’l-yevâkîtü mühcetü’l-ahcâr

Dîn esâsını ol ider mamûrŞer darına ol-durur mimâr

Sîretidür mekârimü’l-ahlâkSûretidür meşâriku’l-envâr

Kapuña gelmişem şefâat umaYâ şefîaz-zünûbı ve’l-evzâr

Kıl devâsı-y-ıla şefâatüñüñÜşbu bîmâr derdine tîmâr

Ahmedî vird it nebî medhinCânuña bi’l-aşiyyi ve’l-ibkâr

Ol nebî medhidür sözüñi idenGayret-i nazm-ı gûher-i şeh-vâr

Sözlerüñ fazluña yiter şâhidN’ola hâsid ider-ise inkâr

Söz çog illâ ki korharam diyelerHâtıbü’l-leylü mutnibü miksâr

Söz-durur söz eser kalan bizdenFanzurû’ badenâ ile’l-âsâr