Müşki-bûy İtdi Hevâyı Dem-i Bâœ-ı Seheri

Müşki-bûy itdi hevâyı dem-i bâœ-ı seheriZülfüñüñ çînine itmişdi meger ol seferiRûz-ı nev-ruz anuñ makdemini işidübenKarxu varup aña sordum ki ne-durur haberiDidi görmege gelür yar yüzin lale vü gülGör ki ne hûb haber virdi nesîm-i seherîGaybdan gör ki ne envâ bedâyi gelmişKişi kim bâg-ıla gül-zâra ola reh-güzeriDutdı tûtî dilini bülbülüñ elhânları uşKıldı tâvûsı hacil şâh-ı gülüñ celveleriRevnak-ı neşv ü nümâsını görüben agacuñÂrzû eyledi tûbâ ki vatan ide yiriNe aceb bülbül eger itse temenna-yı likâÇün görür bâgda Mûsâ bigi nâz u şeceriOldı ârâste firdevs bigi bâg u çemenBöyle olur n’ireye kim ire rahmet eseriGözüñe öykündi-se nergis ne aceb çün göremezNiçe olur fitne-y-ile sihr ki yohdur basarıNev-bahâr oldı cemâlüñi görem diyü gelürErgavân u semen ü lâle vü gül-berg-i tarîZülfüñün vasfına gûş oldı benefşe ben anıŞerh ide-y-düm eger olmasa kulagında keriDişüñüñ nazmı odından erimiş dane-i dürİşi insâf-durur pak olanuñ güheriLebüm uş zikrüñe meşgûl gözüm sûretüñeHoœ fakîruñ bu-durur her ne ki var huşk ü teriCigeri yara geçer gamzeñüñ ohı ne acebBu siyeh-baht gözümüñ yaşı olursa cigeriDem-be-dem şem bigi su saçar oduma gözümİşi merdümlik olur kişi ki ola nazarıSebebini baña sorma seherî nâlelerüñGözüñe sor ki ohı peykan idüpdür seherîBâgda bülbül ü kumrı ider-iken magmeBâde iç ki unıdasın fitne-i devr-i kameriÇünki fursat ele girdi anı ganimet görübenKoma k’ayruhlara kala yi yidür sîm ü zeriNev-bahar u ney ü mey hâzır u şem ü şâhidİçmeyenüñ mey-i gül-rengi ola mı hüneri Har elinde kadeh ü hare öñinde sâgarİçmez-iseñ mey-i gül-rengi ko ki otlaya harıGûşvâr it kulaguña sözümüñ gûheriniAhmedi fazl-ı buhurından alur bu düreri