Muhavvil Kamu Ahvâle Kazâdur
Muhavvil kamu ahvâle kazâdurPes aña çâre teslîm ü rızâdurKaza olur kamu halka iñan-keşAnuñ-çun fikri kamunuñ hatâdurKazânuñ iktizâsıdur kamu işRızâ ol iktizâya pes sezâdurHezârân nakş gösterür felek kimTasavvur âyînesinden cüœâdurRızâ vâcib kazâya çün görürsinKazâ bu çarh iden iktizâdurHakuñ takdîrine tedbîr n’itsünÇün anuñ işi bî-çün ü çerâdurEyü yavuz çün andandur ne kim varPes ara yirde bu ne mâcerâdurÇü hall ü akdden nesne yog eldeTarıkmak pes bu işde ne revâdurCefâsı çok hevâ vü âb u hâküñSipihr ü mihr ü encüm bî-vefâdurDün ü gün ömri tohmın ögüdürlerBu gerdûnî ki gerdân âsiyâdurCihân ikbâline ne aldanursınKi anuñ ikbâli kalb-i lâ-bekâdurNe cân-dârû bulam dirsin cihândanŞifâ çün anda hem şekl-i şakâdurGörüp kalbin külâhuñ lâle bigiYire ur lal-ise kim ol anâdurSerâyıñuñ finâsı olsa gül-istânNe assı çün ki hem-şekl-i fenâdurAsâ bigi itme tekye mâla anıElüñden yire ur kim ejdehâdurFelekde olma âşinâ kim anda hûrşîdSabâh u şâm kana âşinâdurSemâ vü arza ibretle bakup bilAnı kim Hâlik-ı arz u semâdurİbâdet itmek aña eyle âdetKi tâat itmek ayruga hebâdurRiyâ vü zerki ko tâat iderseñKi zerrâk ehli neft ü bûriyâdurAmel itseñ taleb kılma sevâbıEvâb-ıçun amel bî-şek riyâdur Çü hazz-ı nefs-içün idildi tâatAña merdûd olmaklık cezâdurBu nefs emmâre cânuñ düşmenidürAnuñ defini itgil kim gazâdurGider ol kâfiri yâ mü’min eyleKi ideler aduñı Gâzî BahâdurHicâb oldur aradan götürilseİrişdüñ aña kim nûr-ı bekâdurCihândan kim cihândur gider eldenVefâ itme taleb kim pür-cefâdurBu dûd-endûd kül-handa taleb kılAnı kim gül-şen-i nûr u ziyâdurİresin câviœân reyhân u revhaBulursañ anı ki ol cennet-serâdurDilerseñ ol makâma irişesinAña uy ki ol kamuya reh-nümâdurŞefî-i halk Ebû’l-Kâsım MuhammedResûlu’llah ki imâm-ı enbiyâdurAña teşrîf-geh Nûn ve’l-KalemdürGehî Tâ-hâ vü Yâ-sîn ve’d-duhadurFelek hidmetdedür dergâhına anuñAnuñ-çun kavs bigi ol dü-tâdurTevâzula yolına baş kodı günKi tozı ayagınuñ kîmiyâdurGerek aña idile iktidâ kimCemî-i âleme ol muktedâdurEzelde ber-güzîde itdi anı HakFe-lâ-büd lâ-yezâl ol MustafâdurKerâmetde enbiyânun tâcıdur olSaâdetde sirâc-ı evliyâdurNe Mûsî isdeyüp buldı ne ÎsîAnuñ kurbını kim sümme denâdurİremez kimse Hak kırbına ansuzKi hâs-ı bâri-gâh-ı Kibriyâdur Anuñ yüzi vü kaddi aksidür râstKi mâh-ı bed-rû hatt-ı istevâdurAña vahy oldı Kur’ân-ı mübârekKi zikr ü rahmet ü nûr u hüdâdurRikâbına enbiyânuñ itisâmıCenâb-ı evliyâya müttekâdurVücûdı sûretâ soñ geldi ammâKamuya manîsi-le ol mübtelâdurKi nokta dâyirey-çün oldı gerçiKi nokta dâyireye ibtidadurÇün evvel fikr ü âhırda ameldürPes ol hem mübtedâ hem müntehâdurGünâhumuza ki oldı harf-i illetŞefâat eylese ayn-i şifâdur«enânuñ gül-sitânında Ahmedî’yiBilürsin kim ne mürg-i hoş-nüvâdurAña senden şefâatdür vazîfeSaña andan vazîfe çok senâdur