Muhavvil Kamu Ahvâle Kazâdur
Muhavvil kamu ahvâle kazâdurPes aña çâre teslîm ü rızâdur
Kaza olur kamu halka iñan-keşAnuñ-çun fikri kamunuñ hatâdur
Kazânuñ iktizâsıdur kamu işRızâ ol iktizâya pes sezâdur
Hezârân nakş gösterür felek kimTasavvur âyînesinden cüœâdur
Rızâ vâcib kazâya çün görürsinKazâ bu çarh iden iktizâdur
Hakuñ takdîrine tedbîr n’itsünÇün anuñ işi bî-çün ü çerâdur
Eyü yavuz çün andandur ne kim varPes ara yirde bu ne mâcerâdur
Çü hall ü akdden nesne yog eldeTarıkmak pes bu işde ne revâdur
Cefâsı çok hevâ vü âb u hâküñSipihr ü mihr ü encüm bî-vefâdur
Dün ü gün ömri tohmın ögüdürlerBu gerdûnî ki gerdân âsiyâdur
Cihân ikbâline ne aldanursınKi anuñ ikbâli kalb-i lâ-bekâdur
Ne cân-dârû bulam dirsin cihândanŞifâ çün anda hem şekl-i şakâdur
Görüp kalbin külâhuñ lâle bigiYire ur lal-ise kim ol anâdur
Serâyıñuñ finâsı olsa gül-istânNe assı çün ki hem-şekl-i fenâdur
Asâ bigi itme tekye mâla anıElüñden yire ur kim ejdehâdur
Felekde olma âşinâ kim anda hûrşîdSabâh u şâm kana âşinâdur
Semâ vü arza ibretle bakup bilAnı kim Hâlik-ı arz u semâdur
İbâdet itmek aña eyle âdetKi tâat itmek ayruga hebâdur
Riyâ vü zerki ko tâat iderseñKi zerrâk ehli neft ü bûriyâdur
Amel itseñ taleb kılma sevâbıEvâb-ıçun amel bî-şek riyâdur
Çü hazz-ı nefs-içün idildi tâatAña merdûd olmaklık cezâdur
Bu nefs emmâre cânuñ düşmenidürAnuñ defini itgil kim gazâdur
Gider ol kâfiri yâ mü’min eyleKi ideler aduñı Gâzî Bahâdur
Hicâb oldur aradan götürilseİrişdüñ aña kim nûr-ı bekâdur
Cihândan kim cihândur gider eldenVefâ itme taleb kim pür-cefâdur
Bu dûd-endûd kül-handa taleb kılAnı kim gül-şen-i nûr u ziyâdur
İresin câviœân reyhân u revhaBulursañ anı ki ol cennet-serâdur
Dilerseñ ol makâma irişesinAña uy ki ol kamuya reh-nümâdur
Şefî-i halk Ebû’l-Kâsım MuhammedResûlu’llah ki imâm-ı enbiyâdur
Aña teşrîf-geh Nûn ve’l-KalemdürGehî Tâ-hâ vü Yâ-sîn ve’d-duhadur
Felek hidmetdedür dergâhına anuñAnuñ-çun kavs bigi ol dü-tâdur
Tevâzula yolına baş kodı günKi tozı ayagınuñ kîmiyâdur
Gerek aña idile iktidâ kimCemî-i âleme ol muktedâdur
Ezelde ber-güzîde itdi anı HakFe-lâ-büd lâ-yezâl ol Mustafâdur
Kerâmetde enbiyânun tâcıdur olSaâdetde sirâc-ı evliyâdur
Ne Mûsî isdeyüp buldı ne ÎsîAnuñ kurbını kim sümme denâdur
İremez kimse Hak kırbına ansuzKi hâs-ı bâri-gâh-ı Kibriyâdur
Anuñ yüzi vü kaddi aksidür râstKi mâh-ı bed-rû hatt-ı istevâdur
Aña vahy oldı Kur’ân-ı mübârekKi zikr ü rahmet ü nûr u hüdâdur
Rikâbına enbiyânuñ itisâmıCenâb-ı evliyâya müttekâdur
Vücûdı sûretâ soñ geldi ammâKamuya manîsi-le ol mübtelâdur
Ki nokta dâyirey-çün oldı gerçiKi nokta dâyireye ibtidadur
Çün evvel fikr ü âhırda ameldürPes ol hem mübtedâ hem müntehâdur
Günâhumuza ki oldı harf-i illetŞefâat eylese ayn-i şifâdur
«enânuñ gül-sitânında Ahmedî’yiBilürsin kim ne mürg-i hoş-nüvâdur
Aña senden şefâatdür vazîfeSaña andan vazîfe çok senâdur