Minnet İlâha Kim Girü Ol Şâh-ı Kâm-yâb

Minnet İlâha kim girü ol şâh-ı kâm-yâbTahtına irişüp didi aña baht-ı kâm-yâb

Feth ü zaferle irişiben dâr-ı mülkineKıldı adû rikâbını kılıcına kırâb

Mamûr kıldı memleketi cümle adlGiderdi zulmı komadı bir yir ki ola harâb

Olmış-durur saâdet-i devlet aña nasîbŞöyle ki oldı lutf-ıla adl ü sehâ nısâb

Sultân-ı tâc-bahş Mehemmed şeh-i mülûkKim yüz sürer yolına anuñ mâh u âfitâb

Eydür duâ vü medh aña mecmû-ı hâs u âmKılur senâ vü hamd aña yik-pâre şeyh ü şâb

Her-geh ki azme hazm ide düşmenlere añaBâd-ı sebük-inândur u kûh-ı girân rikâb

Okıdur ol kazâ ki kaderlendi çarhdanKılıcı sâikadur u sügüsidür şehâb

Her kanda kim anuñ eli feyzi atâ ideDüşer hayâdan eriyibenüñ yire sehâb

Esrâr-ı çarh gün bigi rûşen-durur añaLâ-büd ne fikr itse hatâsuz olur savâb

Âlem içinde her ne ki var münkalib olurMinnet Haka ki yohdur anuñ tahtına inkılâb

Hulkı şemâmesi gülüñ irdi meşâmınaOl şermden-durur ki eriyiben olur gül-âb

Her yaña döner-ise n’ola hasm tâsadanSayru olana bî-gümân irişür ıztırâb

Ger Rüstem-ise ol ki saña olmaya mutîcKılıcuñ aña serzeniş-ile ider itâb

Yüzüñ safâsını görüben gül hayâdan uşYeşil harîr lal yüzine ider nikâb

Tâ mihr ü mâh kapuña yüz dutdı ser-te-serKim ol cemî-i âleme mercidür ü me’âb

Söz nicesi irişdüre medhüñe AhmedîKim şem bigi eritdi anı sûz-ı igtirâb

Kankı şarâba vardısa sîr-âb olam diyüOldı serâb tâli ü bahtında anuñ şarâb

Her yaña vardı bulmadı kimseneden keremİtdi girü işügüñe devlet bigi iyâb

Sinüñ işigüñe süre ihlâs-ıla yüzinHer kim diler ki devlet ü baht ide iktisâb

Niçe ki ola çarh-ı felekde medâr u kutbOlsun sipihr-i mihr senüñ dergehüñ-mesâb

Kılsun yolını düşmenüñüñ hatt-ıla hatâSavbını dost fikretinüñ eylesün savâb

Azmüñe kanda kim ola olsun delîl fethFikrüñle bikr gayb öñinde olmasun hicâb

Disün felekde saña güneş sâhibü’l-livâOlsun kamer dilinde aduñ Mâlikü’r-Rikâb