Meger Zülfüne İrdi Subh-dem Bâd

Meger zülfüñe irdi subh-dem bâdKi kıldı yir yüzini rahmet-âbâd

Lebüne g‹ncai benzer didilerAnuñ-çun böyle handân-durur şâd

Yüzüñ odından âyîne erimezAceb mi sath-rû oldı-sa pûlâd

Lebüñ şavkına ne gam cân virürsemN’ola Şîrîn yolında ölse Ferhâd

Diler ne cân koya vü ne dil ü dînGözüñ bu fitneye kim urdı bünyâd

Yoluñda çünki ömrüm yile vardıNe assı itdügüm ney bigi feryâd

Gözüñ vasfında işiden AhmedînüñSözin dir kim zihî câœû-yı üstâd